MYNBAY - Көңіліңді ұрайын

Түнгі сағат екі, көңілде қаяу мұң,
Келемін көшеде, бүгін де жаяумын,
Сен қай көлікте отыр екенсің
Өзін аямайтын аяулым?!
Жігіттер көңілін білдіріп гүл беріп,
Бір көріп, сені шын сүйем деп үлгеріп,
Сен соны “көңіл” дейсің бе,
Жаныңа бір кетсе, бір келіп:
Бүйткен көңіліңді ұрайын,
Өйткен өміріңді ұрайын.
Менің сенімім - ҚҰДАЙ!
Соған сенуіңді сұрайм(ын).
Бүйткен көңіліңді ұрайын,
Өйткен өміріңді ұрайын,
Бүйткен көңіліңді ұрайын!
Әуелеп істер, ауа ластанып бізге жатса не істейін?!
Сен емес, мен емес дейм(ін), біздің сезім - love емес дейм(ін)
Бізді тұншықтырған дем емес дейм(ін)
Біздің сезім тең емес дейм(ін)!

Сенің айтып отырғаның жөн емес!
Сенің айтып отырғаның мен емес!

Болды енді, миды жей бермеш(і)
Сені ғана сүйем дей бермеш(і)

Әр өлеңім лаулап, low love болса да мұңды ой, саған әндер жаздым тынбай,
Мыңбай!

Бүйткен көңіліңді ұрайын!
Бүйткен көңіліңді ұрайын,
Өйткен өміріңді ұрайын.
Менің сенімім - ҚҰДАЙ!
Соған сенуіңді сұрайм(ын).
Бүйткен көңіліңді ұрайын,
Өйткен өміріңді ұрайын,
Бүйткен көңіліңді ұрайын!